SZUKAJ

Samoanaliza pedagogicznej aktywności nauczyciela w kontekście pedagogicznych stylów komunikacji

Kwestie komunikacji pedagogicznej w warunkachWspółczesny model procesu edukacyjnego zaczyna odgrywać coraz większą rolę. Oczywiście, cały czas problem ten odgrywał istotną rolę w skuteczności edukacji i wychowania, ale dzisiaj świat, w tym nasze państwo, odbiega od systemu scentralizowanego nauczania w grupach, koncentrując się na edukacji indywidualnej. W tej sytuacji styl komunikacji pedagogicznej trafia na podstawowe pozycje. Należy zauważyć, że w literaturze metodologicznej rozróżnia się cztery główne style komunikacji: dwa z nich są skrajne, odpowiednio przeciwne, a dwa pośrednie. Warto zauważyć, że gdy przeprowadza się autoanalizę nauczyciela, to pytanie to jest rzadko brane pod uwagę, co jest nie do przyjęcia w pracy wysokiej jakości pracownika pedagogicznego. Dlaczego pedagog? Nie tylko, ale także nauczyciele szkół podstawowych. W tym wieku kładzione są podstawy przyszłej osobowości, pragnienia dziecka do uczęszczania do szkoły. W tej sytuacji autoanaliza działalności nauczyciela szkoły podstawowej powinna być przeprowadzana regularnie, aby wykluczyć możliwe błędy i niedociągnięcia w pracy.

Autorytarny typ komunikacji

Należy zauważyć, że taka opcjado pierwszego stylu, niestety, nadal jest najczęstszym. W tym przypadku, do stylu komunikacji nauczycieli z uczniami, uczniów lub studentów charakteryzujących się szybkiej reakcji na te lub inne działania lub zaniechania dzieci, tworzenie specyficznego Brooking żadne polecenia odwołania lub instrukcje, ograniczają kreatywność. Przeprowadzona samokontrola aktywności nauczyciela w tej sytuacji raczej nie ujawni tych faktów. Najczęściej problem ten wiąże się z niewystarczającym wykształceniem zawodowym nauczyciela, ale zdarzają się sytuacje, w których taki sposób prowadzenia zajęć kształtuje się z osobistych cech indywidualnego nauczyciela. Chodzi o to, że nie chce całkowicie zainwestować w proces uczenia się. Ta ostatnia opcja jest najbardziej niebezpieczne pod względem rozwoju tradycji pedagogicznych później, gdy w posiadaniu takiego pracownika autoanalizy działalności pedagogicznej nauczyciela, na przykład, na papierze lub ustnie będzie wyglądać absolutnie przekonujący i, co najważniejsze, rozsądnie. Jak mówią w ludziach, nie będziesz podważał. Z drugiej strony, wielu znanych nauczycieli, nawet jeśli nie jawnie, nie otwarcie, ale zgadzam się, że takie metody organizacji komunikacji może być do zaakceptowania, przynajmniej na oddzielnej, krótki etap ogólnej szkoły lub procesu edukacyjnego, przynajmniej dla formacji odpowiedzialnej postawy u dzieci, co się dzieje.

Stymulowanie stylu komunikacji i autoanalizy aktywności pedagogicznej wychowawcy, jego profesorów

W przeciwieństwie do autorytarnego stylu komunikacji wLiteratura jako tzw stylu stymulującego. Opcja ta, oczywiście, jest najbardziej zaawansowanym i progresywny. Jego istota nie polega na tłumieniu niezależne decyzje dziecka na danym etapie procesu edukacyjnego i promowanie współpracy, gdy działalność studenckich sterowania lub nauczyciel uczeń wykonuje różnego rodzaju metod oddziaływania pośrednie, takie jak wiodących pytania itp Oczywiste jest, że self-Analiza działalności pedagogicznej nauczyciela w takiej sytuacji zostanie zbudowany nie wciskając osiągnięcia celów edukacyjnych lub edukacyjnych oraz stopnia osiągnięcia wzajemnego zrozumienia i współpracy, zarówno podejmowane oddzielnie źrenicy, a także z zespołu jako całości. Zatem samoanaliza z działalnością każdego nauczyciela, ale przede wszystkim autoanalizy działań nauczycieli szkół podstawowych powinna być skierowana nie tylko i nie tyle w sprawie oceny wykonywanej pracy, a przede wszystkim na temat perspektyw dalszej współpracy z oddziałów.

  • Ocena: