SZUKAJ

Krótkoterminowa i długoterminowa polityka finansowa: AN Porównanie analityczne i identyfikacja głównych różnic

Polityka finansowa jest przedstawiona przez konkretną(finansowa) ideologia, której celem jest osiągnięcie głównego celu działalności gospodarczej przedsiębiorstwa - osiągnięcie zysku. Krótkoterminowa i długoterminowa polityka finansowa są strukturalnymi elementami ogólnej polityki finansowej podmiotu gospodarczego. W tym przypadku są odpowiedzialni za różne obszary przedsiębiorstwa.

Długoterminowa polityka finansowa jest z naturyobejmuje cały cykl życia z pełnym opisem jego faz wzrostu, spadku, dojrzałości i wycofania kapitału do najbardziej potrzebnych miejsc. Cykl długoterminowy dzieli się na dużą liczbę okresów krótkoterminowych, których czas trwania wynosi jeden rok finansowy. Na każdy rok tworzona jest krótkoterminowa polityka finansowa firmy.

Te dwa typy polityków mają swojego własnego, innego przyjacielaz innej dziedziny zastosowania. Długoterminowa polityka finansowa koncentruje się na działalności inwestycyjnej przedsiębiorstwa (długoterminowe inwestycje finansowe i kapitałowe), podczas gdy krótkoterminowy główny nacisk położony jest na bieżącą działalność podmiotu gospodarczego.

Istnieją różnice między tymi dwomaSkładniki polityki finansowej w powiązaniu ze strategicznymi kierunkami na rynku. Krótkoterminowa polityka finansowa przyczynia się do rozwiązania problemów związanych z regulacją ofert usług i towarów w ciągu roku, długoterminowa polityka finansowa powinna zapewnić firmie miejsce na rynku, oparte na zmianach w jakości, ilości, asortymencie tych samych usług i towarów.

Zarządzanie kapitałem obrotowym w długim okresie ogranicza się do rozwiązania dwóch głównych problemów:

- określenie optymalności struktury i wielkości aktywów obrotowych zobowiązań;

- zapewnienie, na koszt różnych środków, na pokrycie potrzeb finansowych kapitału obrotowego.

Długoterminowa polityka finansowa w porównaniu zi ma różne obiekty zarządzania. Polityka finansowa w krótkim okresie zarządza kapitałem obrotowym, a polityka długoterminowa - głównym, który może być reprezentowany przez połączenie kapitału obrotowego i długoterminowego.

Z punktu widzenia kryteriów wydajności, te dwie koncepcjekonkurować ze sobą. Krótkoterminowa polityka finansowa uznaje osiągnięcie maksymalnego poziomu zysku za ocenę efektywności, a długoterminową - maksymalne korzyści z inwestycji.

Kryteria te powodują różnice międzykrótko- i długoterminowa polityka finansowa przy określaniu celów strategicznych. Tak więc, przy wdrażaniu tej ostatniej, za główną strategię uznaje się osiągnięcie wydajności, wzrost mocy produkcyjnych i środków trwałych, a także kapitał nie jest postrzegany z finansowego punktu widzenia, ale w postaci fizycznej, którą można zmierzyć jako zdolność przemysłową.

Za politykę krótkoterminową odpowiada sektor finansowydo realizacji zadań produkcyjnych w ramach dostępnej przepustowości przy jednoczesnym zapewnieniu elastycznego finansowania, tworzenia i akumulacji własnych źródeł finansowych oraz kapitału obrotowego i długoterminowego.

Wraz z różnicami w tych dwóchpolityki finansowe istnieje związek między nimi. Krótkoterminowe można uznać za "wbudowaną" część długoterminowej polityki finansowej. Wszakże kierunek ekspansji działalności produkcyjnej, uwolnienie wolnych środków na dalsze inwestycje w proces produkcji, które są głównym czynnikiem planowania długoterminowego, kształtuje się w procesie bieżącej działalności podmiotu gospodarczego.

  • Ocena: